DÜŞ YANSIMASI

DÜŞ YANSIMASI

₺8.00 Regular Price
₺7.20Sale Price
ŞİİR
  • YAZARKEN...

    İTİRAF 

     

    İsa’nın dilinden şiir müsveddesi yazdıklarım 
    Yedi bölümlük tragedya  
    Oysa çoktan ölmüş yüreğim 
    Bir derenin kıyısında

    I

    Yazarken acıya bulanmış tuhaf bir pişmanlık vardı / Aşk tükendi sanmıştım suskun rüyaların arasında / Umudun yokluğunda aklımdan neler geçiyordu bilmiyordum

    Tuhaf bir çöküntü içindeydim galiba /  Kitaplara olan inancı yitirmiş gibi hissediyordum / Amentüyü dilimden düşürmesem de şeytana inanır olmuştum / Toprağa dönmeden önce kimbilir belki de hükümlü bırakılmıştım

    Birini öldürmüş gibi içim yanıyordu / Kaza ve kadere inanmasam da rüyalarımda gözlerini açamayan Kabil ben olmuştum / Ya da / Dalgaların altında uzun süre kalmış olmalıydım 

    Neden ve nasıl diye sormadım hiç

    Oysa kuru bir yaprağın altına yazmıştım her şeyi

     

    II


    Deneyimli sanıyordum kendimi
    Uzak yalnızlık var diyordum ısrarla
    Meğer hafızama kaydetmişim düşlerimi 
    Kaybolan yılların arasında

    Bir mektup gelmişti kapılar kilitlendikten sonra 
    Sürgünde unutulmuş, tuhaf kokulu
    Ayna karşısında yıkılmıştı bedenim 
    Kayıp halkalar gibi yüzüme çarpmıştı eli

    Karalar giymiştim , üç gün acım hiç dinmemişti 
    Daha da sürerse ötenazi yaparım demiştim
    Kitaplar yasak diyordu biliyorum, ama 
    Ben artık ölü biri olmaya karar vermiştim


    III


    Yalnız kaldım, bir dala tutunur gibi
    Yalnızlık bana mahsus diyordum sürekli
    Tuhaftım
    Zincirlendiğimi düşünüyordum
    Ve sen morfinimin eksik bir dizesi gibiydin

    Sonra emanete bıraktım kendimi 
    Adını hiç sormadım
    Alev topu gibi her yana sardı güncelerin
    Kaderim ateşinde yanmakmış meğer dedim
    Aşk sana biat etmek diye hiç düşünmemiştim

     

    IV


    Gölgeler ıslanırken 
    Dünyanın ağrısı çöktü üstüme 
    Sözüm ona sarsıntılarımı azaltır sanmıştım 

    Sarsıntılar diyorum; ne tuhaf  / Kör bir saatin yönünde 
    Yaz kuşu olmuştu yazdıklarım 

     

     

     

    V


    Hafızamda tavaf edip durmuştu yazdıklarım / Günlerce / Haftalarca / Hatta aylarca /
    Sonra sardunya kokusuna düşen renkleri unuttum /  Külliyen hayalmiş hepsi diye düşünmeye başladım / 
    Telaffuz eder gibi melankolik oldum o an / Alt üst oldu ruh hâlim / Bütün kapılar kilitlendi üstüme 
    Anladım ki, benim her yazdığım hayalmiş gerçekten…..
    Okyanusun kıyısında gördüğüm düşler gibi 
    Hepsi hayalmiş…..
    Hatta delilikmiş …..

     

     

    VII


    Var oldum, sonra da yok oldum
    Şairin dediği gibi 
    Parantez içindeydi hayatım

    “Adı, soyadı/Açılır parantez
    Doğduğu yıl, çizgi, öldüğü yıl, bitti
    Kapanır, parantez” (*)


    (*) Behçet Necatigil / Kitaplarda Ölmek