• Hasan Çelikkol

KERPİÇ EV İKLİMİ

Yolculuğun başına döndüm el ayak kesilmeden Yaşlılık histerisine kapılmadan Rüzgâr geçti yapraksız dalların üstünden Çocukluk hâlimi gördüm yeniden Kafiyeli siyah tuzaklara saplandım Belirsiz hafıza kaybın peşine düşüp Bir kumruya sordum — Kim getirdi beni Tek katlı Kerpiçten yapılmış bu evin rüya kapılarına Uzun iklimlere hükümlü Odalarında kimler konuktu hesabını tutmadım Tutsam da sözüm şifre olurdu İçinden çıkılmıyordu Tahta basamaklarında kuşluk vakti uykusuz Elle tutamadığım sessizlik hüküm sürüyordu Merdivenlerden çıkan bir çocuktum ben Nerede uyurdum Hangi dili kullanırdım Avuç açıp lokum dilerken Tanrı’dan Bilmiyorum Göz kırpması yağmur — Üstü kiremit kaplı — Veda ederken sordum aynı kumruya Bu kerpiç ev yeniden yapılabilir mi diye Kendi yolculuğumdan döndüm Kilitli duygularımı açtım yalnızca Sardunyalar vardı o yaz — Hüzünleri çizemezdim gölgesine Sökemezdim bir basamağını Düz bir ip de geçiremezdim penceresinden Çaresizliğim ağzımda yanardağ — İpuçlarını bulabilirdim Sayfaları çevirebilirdim sokak sokak uzanırken Bakışlarımı kilitleyebilir Kerpiç iklime tutuklu bir yelkovan olabilirdim

1/3
Search By Tags
  • Facebook Classic
  • Twitter Classic
  • Google Classic
Follow Us