• Hasan Çelikkol / Şiir

SAVRULABİLİRDİM

SAVRULABİLİRDİM

umudumdu

yalansız maviliği göğün

sessizliğin ardından göz kırpıyordu

yıldız tozu

kim engelleyebilirdi ki dünyanın yeşile davetini

umut güllerini büyütmüştük iyileşmek için

aşk gelip beni bulmuş, korkmadan çekinmeden

aydınlık günlerde bekliyordu sevgili

en büyük korku

zehrin karanlıkla döllenmesiydi

cezasız suçlar ülkesinde, sonunda yaz geldi de

tuhaf gözler yok oldu

sordular kaç zaman sürdü esaret

hiç bitmeyecek sandığım kadar uzun dedim.

1/4
Search By Tags
  • Facebook Classic
  • Twitter Classic
  • Google Classic
Follow Us