• Düş ve Mitos

YAĞMUR ÇOK YAĞDI

YAĞMUR ÇOK YAĞDI


Belirsiz bir zamirle konuştum hep

Kime ait olduğunu bilmediğim mağaralarda

Büyüdüm duvarlarına baka baka

Siyah kumun ayazında, çırılçıplak


Kimdim, nereden gelmiştim ve neden

Pusuya yatmış kalp ağrısı vardı göğsümde

Hiç kimse anlatmadı gecenin rahmini kim bozdu

Yankılanırken dinozorların öldüğü son günü


Bir sabah mağaradan çıktım, etraf çok sessiz

Derenin kıyısında yıkanan

Dağınık saçlı bir yalan bekliyordu beni, isyankâr

Ve suç ortağımın dudağından düşen ben

Kör oldum


Yavaşladı zaman, hiçlikten birkaç saat çaldım

İbrahim’i ateşe, Yusuf’u kuyuya ben attım

Ne yargı ne hapis, sadece kül serpildi üstüme

Kendi parmaklarıyla yazdı Tanrı on emri

“Öldürmeyeceksin” dedi, yağmur çok yağdı

Soylu atlar çok ıslandı

Şarabını paylaştığım sözcükler yok oldu

Ve kanlarında boğuldu insan


Sonra çocuklar doğdu yeniden


Hasan Çelikkol - 2021/11


Resim

: Gecenin ortasında tek başına, Kâğıt üzerine Akrilik 21x30 cm.